ผมเขียนหน้านี้ขึ้นมา เพื่อจะขอบคุณผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งผมรักมาก ๆ มากที่สุดเท่าที่เคยรักมา ตลอดเวลาที่คบกัน อาจมีบ้างที่ไม่เข้าใจกันทะเลาะกัน ผมทำให้เธอเสียใจอยู่บ่อยๆ ถึงแม้นว่าตลอดเวลาที่คบกัน เธอจะไม่เคยเรียกร้องขอสิ่งใดจากผม แต่ผมก็ยังไม่สามารถทำให้เธอได้อย่างที่ผมต้องการให้อยากจะเป็น ทำให้เธอมีอิรสระ ทำให้เธอยิ้มทุกวัน หัวเราะทุกวัน ไม่เศร้า แต่ผมก็ยังทำได้ไม่ดี แล้วผมยังทำให้เธอเองเสียใจบ่อยๆ ทำให้เธอร้องไห้ ผิวหัวง กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่เธอก็ให้อภัยผมเสมอ ยอมรับผมเสมอ แล้วกลับมามีความสุขด้วยกัน ไม่ว่าผมจะเคยผ่านอะไรมา สุขแค่ไหน เลวร้ายแค่ไหนในอดีต และผมก็ผิดบังเธอ แต่เธอก็กลับให้อภัยแล้วพร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่กับผม
จริงๆแล้วผมรักเธอมากเหลือเกิน ไม่เคยเลยที่จะมีวันไหนที่ไม่รัก แม้จะทะเลาะกันกี่ครั้ง เสียน้ำตากันกี่ครั้ง ผมก็รักเธอมาก และมากขึ้น แต่สิ่งที่ผมเสียใจ นั่นก็คือการให้เธอเสียใจ ผมอยากบอกเธอไว้ตรงนี้ว่า ทุกครั้งที่ผมร้องไห้ ไม่ใช่เพราะผมโกรธ แต่ผมเสียใจ น้ำตาที่ไหลออกมา มันมีแต่ความเสียใจ เสียใจที่ทำให้คุณต้องทุกข์ ต้องเสียใจ ต้องผิดหวัง ทั้งสิ้น ยกตัวอย่างเช่นเรื่องวันที่เราทะเลาะกันแล้วเธอเดินหนีผมหายไป ผมร้องไห้ ไม่ได้ร้องไห้เพราะเสียใจที่คุณทำแบบนั้น แต่เสียใจที่ผมต้องเป็นตัวการที่ทำให้คุณทะเลาะกับผม แล้วเดินจากผมไปต่างหาก นี่คือเรื่องจริงที่ผมไม่เคยบอก เธออาจคิดว่าผมร้องไห้เพราะเสียใจกับการกระทำของเธอ แต่จริงๆผมเสียใจกับการกระทำของผม ทุกครั้งผมก็จะย้อนกลับมาคิดว่าครั้งต่อไปเราจะไม่ทำแบบนั้นอีก จะทำทุกอย่างให้เธอพอใจ และมีความสุข
ผมต้องขอโทษกับสิ่งต่างๆที่ทำให้คุณต้องเสียใจอีกครั้งจากใจจริง และขอขอบคุณที่ให้อภัยผมเสมอ อยู่กับผมตลอด ไม่ว่าเรื่องนั้นมันจะเลวร้ายแค่ไหน...
ผมเป็นผู้ชายที่โชคดี ครั้งนี้ผมโชคดีที่สุดในชีวิต ที่ได้มาพบกับคุณ ขอบคุณมากๆ ...ผมจะเป็นคนดีของคุณให้มากกว่านี้ จะทำทุกอย่างเพื่อคุณตลอดไป สัญญา ....
เพราะคุณคือคนดีที่สุดในชีวิตผม .....
รักตลอดไป . . . . .
